Posted by : Minthar Chay Tuesday, 27 November 2012


PDF Print E-mail
SO call RohinGya"႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာကို သမိုင္းအေထာက္အထားအရ မိမိတို႔ေျပာဆိုတာျဖစ္တယ္"ဟု ေအာက္တိုဘာလ(၂၅)ရက္ေန႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ျပဳလုပ္ေသာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ၌ အမ်ိဳးသား ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးႏွင့္တိုးတက္ေရးပါတီ၏ ႏိုင္ငံျခားဆက္ဆံေရးတာ၀န္ခံျဖစ္သူ ဦးသာေအးက ေျပာဆိုေၾကာင္း "လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံ(RFA)"သတင္းမွာ ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္ကို ဖတ္ရႈခဲ့ရပါသည္။ ဦးသာေအးက ထိုသို႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုလိုက္သည္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္အား တိုက္႐ိုက္စိန္ေခၚလိုက္သလို၊ ေျဗာင္ေစာ္ကားလိုက္ျခင္းလည္းျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္က "ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးမရွိပါ"ဟု လူသိရွင္ၾကား အတိအလင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုထားေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ပါသည္။
စစ္တေကာင္း ေဒသိယဘဂၤလီစကားျဖင့္ အာရာဘဂၤလီ(ျမန္မာစကားျဖင့္ဆိုပါက တို႔ဘဂၤလီ)ဟု တစ္သက္ပတ္လံုး မိမိတို႔ကိုယ္ကိုမိမိတို႔ သုံုးႏႈန္းေျပာဆိုလာခဲ့သည့္ ဦးသာေအးလိုလူတစ္ေယာက္က ျပည္တြင္းျပည္ပမီဒီယာမ်ားေရွ႕တြင္ အာရာ႐ိုဟင္ဂ်ာ(တို႔ရိုဟင္ဂ်ာ)ဟု အရွက္မရွိေျပာဆိုသည္မွာ ယခုအခါ အဆန္းတစ္ခုမဟုတ္ေတာ့ပါေခ်။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ '႐ိုဟင္ဂ်ာနာမည္ျဖင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ၏ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရေရး'အတြက္ အစြန္းေရာက္ဘဂၤလီမ်ားက ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ယခုလို ၀ါဒျဖန္႔ေျပာဆိုေနၾကေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ အမွန္ေျပာရလွ်င္ လံၾကဳတ္ ဇာတ္လမ္းမ်ားမွအပ ဦးသာေအးတုိ႔တြင္ မည္သည့္သမိုင္းအေထာက္အထားမွ် အခိုင္အမာမရွိေခ်။
ရခိုင့္နန္းေတာ္တြင္ အမႈထမ္းခဲ့ၾကေသာ ဘဂၤလီစာဆိုသူမ်ား၏ ကဗ်ာမ်ားတြင္ "ရခိုင္ျပည္"ကို (႐ိုခ်န္ဂ္ ေဒ့ခ်္ (Roshang Desh)ဟု ေခၚေ၀ၚေရးသားထားသည္ကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။ ႐ိုခ်န္ဂ္(Roshang)မွာ ရခိုင္လူမ်ိဳးကို ေခၚဆိုျခင္းျဖစ္ၿပီး ေဒ့ခ်္(Desh)မွာ တိုင္းျပည္ဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ အျခားေသာ ဘဂၤလီ စာေပအေထာက္အထားမ်ားကို ကိုးကားၿပီးေျပာရပါမူ ရခိုင္တို႔အား ဘဂၤလီလူမ်ိဳးမ်ားက ရခန္ဂ္ သို႔မဟုတ္ ရာခန္ဂ္(Rakhang)၊ ႐ိုကမ္(Rokan)၊ ႐ိုခ်န္ဂ္(Roshang)စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကသည္ကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။ သို႔ေသာ္ စစ္တေကာင္းနယ္သားမ်ားကမူကား ရခိုင္ လူမ်ိဳးမ်ားအား ရို၀န္ဂ္> ရိုဟန္ဂ္>ရိုခ်န္ဂ္ (Rowan> Rohang> Roshang)ဟု ေခၚဆိုခဲ့ၾကေၾကာင္း ေလ့လာသိရွိရပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ "႐ိုဟန္ဂ္"မွ အသံေျပာင္းလာသည့္ "႐ိုဟင္"မွာ "ရခိုင္"ကို ေခၚဆိုျခင္းျဖစ္ၿပီး "႐ိုဟင္ဂ်ာ"ဆိုသည္မွာ "ရခိုင္ျပည္သား"ဟု အဓိပၸါယ္ရေသာ စကားလံုးသာ ျဖစ္ပါသည္။ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးကို ေခၚေ၀ၚေသာ အမည္နာမတစ္ခုမဟုတ္ေခ်။ ဤအခ်က္ကို ေထာက္႐ႈ ျခင္းအားျဖင့္ "ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးမရွိပါ"ဟု သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ေျပာဆိုခဲ့ခ်က္အေပၚ ဘာမွအျငင္းပြားစရာမရွိေခ်။
ရခိုင္ျပည္ေရာက္ ဘဂၤလီမ်ားကား ပထမတြင္ အာရပ္သေဘၤာပ်က္ပံုျပင္ျဖင့္ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးကို ဖန္တီးခဲ့ၾကပါသည္။ ရခိုင္ကမ္းေျခတြင္ သေဘၤာပ်က္၍ ေနရပ္မျပန္ႏိုင္ျဖစ္ခဲ့ၾကရေသာ အာရပ္မ်ားႏွင့္ ေဒသခံအမ်ိဳးသမီးမ်ားညားကာ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးျဖစ္လာသည္ဟု ဆိုခဲ့ၾက၏။ စိတ္မမွန္ဘဲ ႐ူးသြပ္ေနသူ မ်ားမွအပ စဥ္းစားတတ္သူတိုင္း စဥ္းစားၾကည့္၍ ရႏိုင္ပါသည္။ လူမ်ိဳးသစ္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေလာက္ေအာင္ အာရပ္သေဘၤာဘယ္ႏွစ္စင္းမွ် ရခိုင္ကမ္းေျခ၌ ပ်က္ခဲ့ပါမည္နည္း။ နဖူးစာပါ၍ အာရပ္မ်ားႏွင့္ညား ေသာ ရခိုင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားေကာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိႏိုင္ပါမည္နည္း။ အကယ္၍ အာရပ္မ်ားႏွင့္ရခိုင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားညားကာ လူမ်ိဳးသစ္တစ္မ်ိဳးျဖစ္လာသည္ဆိုၾကပါအုန္း။ ထိုသူတို႔ ေျပာဆိုေသာဘာသာ စကားမွာ ရခိုင္စကား သို႔မဟုတ္ အာရပ္စကား သို႔မဟုတ္ ရခိုင္ႏွင့္အာရပ္ႏွစ္ဘာသာေရာေနေသာ စကားသာျဖစ္ရပါမည္။ စစ္တေကာင္းေဒသသံုး ဘဂၤလီစကားေတာ့ လံုး၀ျဖစ္ႏိုင္စရာမရွိပါ။ ရခိုင္ျပည္ ေရာက္ ႐ိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံ ဘဂၤလီတို႔၏စကားမွာ စစ္တေကာင္းနယ္သား ဘဂၤလီစကားသာျဖစ္ရာ အာရပ္သေဘၤာပ်က္ပံုျပင္မွာ ယုတၱိမရွိေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါသည္။
ေနာက္တစ္ခုမွာ စစ္တေကာင္းနယ္မွ၀င္လာသူ ဘဂၤလီမူဆလင္မ်ားႏွင့္ ေဒသခံအမ်ိဳးသမီးမ်ားညား ကာ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးျဖစ္လာသည့္ ဇာတ္လမ္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ရခိုင္တုိ႔မွာ ဘဂၤလီလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ အနီး ကပ္ဆံုးေနထိုင္ၾကေသာ္လည္း ရခိုင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ ဘဂၤလီအမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳမႈမရွိ သေလာက္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ရခိုင္ျပည္တြင္ေနထိုင္ဖူးသူ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္း ဤအခ်က္ကို ေကာင္းစြာ သိၾကပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ဤဇာတ္လမ္းမွာလည္း စိတ္ကူးယဥ္ သက္သက္မွ်သာျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွား ေနပါသည္။
အႀကံပက္စက္လွေသာ ဘဂၤလီတို႔၏ အပိုင္ဖန္တီးလိုက္ေသာ ေနာက္ဆံုးေပၚသမိုင္းလိမ္တစ္ခုမွာ မူဆ လင္မ်ားသည္ ေအဒီရွစ္ရာစုကပင္ ရခိုင္ျပည္၌ အေျခခ်ေနထိုင္လာခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ရခိုင္ျပည္သည္ ႐ိုဟင္ဂ်ာတို႔၏ ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္ေနထိုင္လာခဲ့သည့္ တိုင္းျပည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆို၀ါဒျဖန္႔ၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဘဂၤလာေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံမွ H M Saifur Rahman ဆိုသူကမူ ခရစ္သကၠရာဇ္ (၆၈၀)တြင္ Mohammad Ibone Al Hanafi ဆိုသူသည္ ပထမဆံုး မူဆလင္တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ အီစၥလာမ္ ဘာသာျဖန္႔ခ်ီရန္ ရခိုင္ျပည္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ သူႏွင့္သူ႔ဇနီး၏ အထိမ္းအမွတ္အေဆာက္အအံုမွာ ယခုတိုင္ ေမာင္ေတာကမ္းေျခတြင္ ရွိေနေသးေၾကာင္း၊ ေအဒီ(၉)ရာစုကပင္ ရခိုင္ျပည္၌ မူဆလင္ အေျမာက္အမ်ား စတင္အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့ေၾကာင္း သူ၏ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္တြင္ ေရးသားခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ျပည္တြင္းျပည္ပမွ ဘဂၤလီမ်ားအဖို႔ ၄င္းတို႔၏ေရးသားေျပာဆိုခ်က္မ်ားအား အျခားသူမ်ားက လက္ခံႏိုင္ေလာက္သည့္ မည္သည့္အေထာက္အထားကိုမွ တင္ျပႏိုင္ျခင္းမရွိၾကေခ်။ တစ္ခ်ိဳ႕ဘဂၤလီ မ်ားကမူ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ပင္ ေအဒီတစ္ဆယ့္ႏွစ္ရာစုတြင္မွ ရခိုင္ျပည္သို႔ ၀င္ေရာက္လာခဲ့ ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္ဟု ဆိုလိုက္ၾကပါေသးသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ဘဂၤလီမ်ားက လိုသလိုဆြဲယူ ေရးသား၀ါဒျဖန္႔ၾကျခင္း၏ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာ သူတို႔သည္ ရခိုင္ျပည္၌ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားထက္ပင္ ေစာစီးစြာ ေရာက္ရွိေနထိုင္လာခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသထူႏိုင္ရန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။
ေအဒီရွစ္ရာစုကေရးထိုးခဲ့ေသာ အာနႏၵစျႏၵားေက်ာက္စာအရ အာနႏၵစျႏၵားမင္းႀကီးသည္ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ျဗဟၼဏပုဏၰားတို႔အား ေျမလွဴခဲ့ေၾကာင္းေဖာ္ျပပါရွိရာ ရခိုင္ျပည္တြင္ ထိုစဥ္က တည္းက ဟိႏၵဴမ်ားရွိေနခဲ့သည္ဟု ေျပာႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ မူဆလင္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍မူ တစ္ခြန္း တစ္ပါဒမွ် ေဖာ္ျပထားျခင္းမရွိေခ်။ ေ၀သာလီေခတ္တြင္ ေရးထိုးခဲ့ေသာအျခားေက်ာက္စာမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ရွိရသမွ်ေသာ သမိုင္းအထာက္အထားမ်ားအရလည္း ထိုစဥ္က ရခိုင္ျပည္တြင္ မူဆလင္မ်ား ေရာက္ရွိ ေနထိုင္မႈႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွမေတြ႕ရွိရေခ်။ သို႔ျဖစ္ရာ ေအဒီရွစ္ရာစကပင္ ရခိုင္ျပည္၌ မူဆလင္မ်ား အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့သည္ဆိုေသာအခ်က္မွာ စိတ္ကူးယဥ္ေျပာဆိုျခင္းမွ်သာျဖစ္ပါသည္။
ရခိုင္ျပည္၌ ေတြ႔ရွိရသမွ်ေသာ ေရွးေဟာင္းေက်ာက္စာမ်ားႏွင့္ ရာဇ၀င္သမိုင္းအေစာင္ေစာင္တို႔တြင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ တစ္စြန္းတစ္စမွ် ေဖာ္ျပပါရွိျခင္းမရွိေခ်။ ရခိုင္ရာဇ၀င္မ်ားတြင္သာမက အိမ္နီးနားခ်င္းေဒသမ်ားမွ ေခတ္ၿပိဳင္သမိုင္းမ်ားတြင္လည္း ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးဟူေသာ အေခၚအေ၀ၚႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မေတြ႔ရွိရေခ်။ ရခိုင္ျပည္ကို ျမန္မာတို႔တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ျမန္မာစစ္သားမ်ားက မ်ိဳးျပဳန္းေအာင္သတ္ျဖတ္မႈေၾကာင့္ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားသိန္းခ်ီကာ အေရွ႕အိႏိၵယကုမၸဏီပိုင္ ဘဂၤလားနယ္ ထဲသို႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာခဲ့ၾကရေပသည္။ ၄င္းတို႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ အဂၤလိပ္တို႔ မွတ္တမ္းတင္ေရး သားခဲ့ရာတြင္လည္း ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးအေၾကာင္း တစ္ခြန္းတစ္ပါဒမွ မပါရွိေခ်။ ၄င္းျပင္ ရခိုင္ျပည္ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ က်ေရာက္ၿပီးေနာက္ ေရးသားခဲ့ၾကေသာ မွတ္တမ္းမ်ားတြင္လည္း ႐ိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးဟူ၍ ေဖာ္ျပထားခ်က္မရွိေခ်။ ဤကဲ့သို႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးဆိုၿပီး မည္သည့္မွတ္တမ္းမ်ားတြင္မွ မပါရွိျခင္းမွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံလူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး ရခိုင္ျပည္၌ မရွိခဲ့၍ပင္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ရခိုင္ျပည္၌ ေရွးပေ၀သဏီကပင္ ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္ အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္ ဆိုေသာအခ်က္မွာ သမိုင္းလိမ္ သက္သက္မွ်သာျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါသည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္မွာ မူဆလင္မ်ားအေနျဖင့္ ေအဒီ(၁၂)ရာစုေရာက္မွ ဘဂၤလားနယ္ထဲသို႔ အလံုးအရင္းႏွင့္ ၀င္ေရာက္ ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း သမိုင္းပညာရွင္မ်ားက လက္ခံထားၾကရာ ဘဂၤလီမူဆလင္မ်ားအေနျဖင့္ ထိုအခ်ိန္ထက္ ေစာ၍ ရခိုင္ျပည္ထဲသို႔ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် လူဦးေရအေျမာက္အမ်ား ေရာက္ရွိေနထိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိလွေခ်။
႐ိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘဂၤလီမ်ားကား လြတ္လပ္စြာေရးသားေျပာဆိုခြင့္ကို အလြဲသံုးစားျပဳကာ သမိုင္းလိမ္ မ်ားကို တစ္ခုၿပီးတစ္ခုဖန္တီးလွ်က္ ၀ါဒျဖန္႔ေနၾကသည္မွာ အလြန္ေအာ့ႏွလံုးနာစရာေကာင္းလွပါ သည္။ အထူးသျဖင့္ ရခိုင္ျပည္သည္ မူဆလင္တိုင္းျပည္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ၁၇၈၄ ခုႏွစ္ ျမန္မာ ဘုရင္ ဘိုးေတာ္ေမာင္၀ိုင္း သိမ္းပိုက္သည္ထိ ရခိုင္ျပည္ကို မူဆလင္ဘုရင္မ်ားအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ေၾကာင္း အရွက္မရွိေရး သားေျပာဆိုျခင္းမ်ားမွာ လြန္စြာခံျပင္းစရာေကာင္းလွပါသည္။ ဤအခ်က္မွာ ရခိုင္လူမ်ိဳး မ်ားအား တိုက္႐ိုက္ေစာ္ကားေနၾကျခင္းျဖစ္သလို စေကာေလာက္မွ ေစာက္မနက္ေသာအႀကံျဖင့္ ရခိုင္ျပည္အား သူတို႔၏ တိုင္းျပည္အျဖစ္ ေျဗာင္အရွင္ခံၾကျခင္းလည္းျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ျပင္ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္ႏိုင္ငံသားဥပေဒျဖင့္ သူတို႔႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးမ်ား၏ ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရးကို ပိတ္ပင္ ခဲ့သည္ဟု ေျပာဆို၀ါဒျဖန္႔ၾကသည္မွာလည္း ယခုအခါ မၾကားခ်င္အဆံုး၊ မဖတ္ခ်င္အဆံုးပင္ျဖစ္ပါ သည္။ ဘဂၤလီမ်ား၀ါဒျဖန္႔သလို ၁၉၈၂ ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံသားဥပေဒေၾကာင့္ ၄င္းတို႔၏ ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရး ဆံုး႐ံႈးခဲ့ရသည္ဆိုပါက ဘဂၤလီမ်ားအေနျဖင့္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ႏွင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ လႊတ္ေတာ္အသီးသီး၌ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ခံရစရာ အေၾကာင္းမရွိေခ်။ ဘဂၤလီတို႔သည္ ရခိုင္ျပည္ထဲသို႔ အခ်ိန္ကာလအမ်ိဳးမ်ိဳးတြင္ အကြဲကြဲအျပားျပား ၀င္ေရာက္ လာသူမ်ားျဖစ္ၾက၍ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း အခြင့္အေရးရရွိမႈအပိုင္းတြင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး တူညီႏိုင္ လိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။ ဤအခ်က္ကို လ်စ္လွ်ဴ႐ႈကာ ဘဂၤလီမ်ားက သူတို႔အား လူမ်ိဳးလိုက္ အခြင့္အေရး ေပးရန္ ေတာင္းဆိုေနၾကျခင္းမွာ ရသင့္ရထိုက္ေသာအခြင့္အေရးကို ေတာင္းဆိုၾကျခင္းမဟုတ္သျဖင့္ လိုက္ေလ်ာရန္ အေၾကာင္းမရွိလွေခ်။
၁၉၄၂ ခုႏွစ္ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပ်က္ျပားေနစဥ္ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ႏွစ္ခုတြင္ ဘဂၤလီမ်ားလက္ခ်က္ျဖင့္ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ား အစုအၿပံဳလိုက္ေသဆံုးခဲ့ရသည္မွာ အားလံုးအသိပင္ ျဖစ္ပါသည္။ မေသမေပ်ာက္က်န္ရစ္ခဲ့သူမ်ားမွာလည္း ဘုိးဘြားစဥ္ဆက္ေနထိုင္လာခဲ့ရာ နယ္ေျမမ်ား ကို စြန္႔ခြာထြက္ေျပးခဲ့ၾကရပါသည္။ ဤဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားကား ရခိုင္သားတို႔၏ ရင္ထဲမွ ေပ်ာက္ပ်က္ သြားေသးသည္မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားကား သည္းညည္းခံကာ ဘဂၤလီမ်ားႏွင့္ အတူ ယွဥ္တြဲေန ထိုင္လာခဲ့ၾကေပသည္။
ဘဂၤလီမ်ားကား ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ "ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ား ကင္းရွင္းေရး ေပၚလစီ" အား နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ၾကသည္ကို အတိတ္ျဖစ္ရပ္အခ်ဳိ႕က သက္ေသ ျပေနပါသည္။ ၄င္းတို႔သည္ မၿပီးေျမာက္ေသးေသာ သူတို႔၏ေပၚလစီအား လြန္ခဲ့သည့္ဇြန္လက တဖန္ ထပ္မံ၍ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ ၾကျပန္ပါသည္။ ရမ္းၿဗဲႏွင့္ေတာင္ကုတ္ၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ ျပသနာျဖစ္ခဲ့ မႈမ်ားကို အခြင့္ေကာင္းယူလွ်က္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္မွ ရခိုင္ရြာေပါင္းဆယ့္ငါးေျခာက္ရြာကို မီးရိႈ႕ ဖ်က္စီးကာ ရြာသားအခ်ိဳ႕အားလည္း ရက္ရက္စက္စက္သတ္ျဖတ္ပစ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ရခိုင္ လူမ်ိဳးမ်ား ရပ္ရြာစြန္႔ကာ အသစ္တဖန္ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့ၾကရပါသည္။ အဆိုပါမီး႐ိႈ႕မႈဂယက္မွာ စစ္ေတြသို႔ကူးသြားကာ ရခိုင္ႏွင့္ဘဂၤလီမ်ားအၾကား အျပန္အလွန္မီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီးသတ္ျဖတ္မႈမ်ား ျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။
ဘဂၤလီမ်ားကား သူတို႔ကို ႏိုင္ငံတကာမွ အာ႐ံုစိုက္လာေစရန္ႏွင့္ သူတို႔ျပႆနာကို ႏိုင္ငံတကာ ျပႆနာျဖစ္လာေအာင္ အၿမဲႀကံစဥ္ေနခဲ့ၾကပါသည္။ စစ္ေတြတြင္ ျပသနာျဖစ္လိုက္သည္ႏွင့္ ရခိုင္ လူမ်ိဳးမ်ားက သူတို႔အား သတ္ျဖတ္ေနၾကေၾကာင္းႏွင့္ သူတို႔အိမ္မ်ားကိုလည္း မီးတင္႐ိႈ႕ လိုက္ၾကေၾကာင္း ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ုိင္းၾကားတြင္ ငုိျပခဲ့ၾကေပသည္။ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားအား သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ရခိုင္အိမ္မ်ားအား မီးတင္႐ိႈ႕ျခင္း စသည့္ျပစ္မႈမ်ားကို က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကေသာ ဘဂၤလီအေျမာက္အမ်ားမွာမူ အဖမ္းအဆီးခံရမည္ကိုေၾကာက္ရြံ႕ကာ မိမိတို႔အိမ္ကို မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ မီး႐ိႈ႕ပစ္ခဲ့ၾကၿပီး ဘဂၤလာေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံဖက္သို႔ ထြက္ေျပးခဲ့ၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ လူသတ္မႈႏွင့္ မီးတင္႐ိႈ႕မႈမ်ားကို ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားကသာ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကေၾကာင္း မီဒီယာမ်ားေရွ႕တြင္ စြပ္စြဲေျပာဆို ခဲ့ၾကပါသည္။ အျပန္အလွန္သတ္ျဖတ္မႈ၊ အျပန္အလွန္ မီးတင္႐ိႈ႕မႈျဖစ္ခဲ့ပါလွ်က္ ၄င္းတို႔၏ တစ္ဖက္ သတ္၀ါဒျဖန္႔ေျပာဆိုမႈမ်ားမွာ သူတို႔အေပၚ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားက နာက်ဥ္းသထက္ နာက်ဥ္းလာေအာင္ တြန္းပို႔ေပးခဲ့ပါသည္။ ရခိုင္ျပည္ကို မူဆလင္တိုင္းျပည္အျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရခိုင္ဘုရင္မ်ားကို မူဆလင္ဘုရင္မ်ားအျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားအား သူတို႔အေပၚ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္သူမ်ားအျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း ၀ါဒျဖန္႔ေျပာဆိုေရးသားမႈမ်ားေၾကာင့္ နဂိုကတည္းက မေက်မနပ္ျဖစ္ေနခဲ့ၾကေသာ ရခိုင္လူထုမွာ ယခုအခါ သူတို႔အေပၚ ယံုၾကည္မႈလံုး၀ကင္းမဲ့ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားအေနျဖင့္ ၄င္းတို႔ႏွင့္ ဆက္လက္ အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ရန္ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေၾကာင္း ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ၾကျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
ဇြန္လအတြင္းက လူမ်ိဳးေရးအဓိက႐ုဏ္းျဖစ္ၿပီး အနည္းငယ္တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းလာခဲ့သည္ႏွင့္ ရခိုင္လူ မ်ိဳးမ်ားမွာ ယခင္ကကဲ့သို႔ပင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ခရီးသြားလာမႈျပဳခဲ့ၾကသလို လယ္ယာ ကိုင္းကၽြန္းဥယ်ာဥ္ၿခံေျမမ်ားတြင္လည္း တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ညအိပ္ညေနလုပ္ကိုင္ေနခဲ့ၾက ပါသည္။ ယုတ္မာ ေကာက္က်စ္လွသည့္ ဘဂၤလီမ်ားကမူ ထိုရခိုင္သားမ်ားအေပၚ ရန္စရွာသူကရွာ၊ အခြင့္အေရးရပါက လည္လွီးသတ္ျဖတ္သူကသတ္ႏွင့္ ျပႆနာျပန္၍မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ အစရွာေနခဲ့ၾက ပါသည္။ သည္းညည္း မခံႏိုင္သည့္အဆံုး ရခိုင္လူမ်ိဴးမ်ားက လက္တုန္႔ျပန္ခဲ့ရာ ေအာက္တိုဘာလတြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ ရခုိင္-ဘဂၤလီ အဓိက႐ုဏ္းျဖစ္လာခဲ့ရေပသည္။ ျပႆနာျဖစ္စဥ္ကာလအတြင္း ဂ်င္ကလိဒဏ္ရာ၊ လွံဒဏ္ရာမ်ားျဖင့္ ေသဆံုးသူ၊ ဒဏ္ရာရသူ ရခိုင္လူမ်ိဳးအေျမာက္အမ်ားရွိသည္ကို ေထာက္႐ႈျခင္းအားျဖင့္ ဘဂၤလီမ်ားသည္ အဆိုပါလက္နက္မ်ားကို တင္ႀကိဳအစီအစဥ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ စုေဆာင္းထားခဲ့ၾကေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါသည္။
ရပ္ရြာမီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီးမႈခံခဲ့ၾကရေသာ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားမွာ နီးစပ္ရာေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း မ်ားတြင္ ခိုလႈံခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဘဂၤလီမ်ားကား သူတို႔လူမ်ိဳးအမ်ားအျပားရွိေနရာ စစ္ေတြ၊ ေမာင္ေတာ ႏွင့္ ဘဂၤလာေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ထြက္ေျပးခဲ့ၾကေပသည္။ ယခုလက္ရွိအေျခအေနတြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္ အာဏာပိုင္တို႔အေနျဖင့္ နဂိုကတည္းက ဘဂၤလီလူဦးေရမ်ားႏွင့္ေနၿပီးျဖစ္ေသာ စစ္ေတြႏွင့္ေမာင္ေတာ နယ္မ်ားတြင္ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာခဲ့ၾကသူမ်ားအား ေနရာခ်ထားေပးမႈ လံုး၀မျပဳလုပ္သင့္ေပ။ အကယ္၍ ဘဂၤလီမ်ားအား ထိုေဒသမ်ားတြင္ ေနရာခ်ထားလိုက္ပါက သူတို႔အား ပိုမိုအားျဖည့္ေပး လိုက္သလို ျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္။ စစ္ေတြၿမိဳ႕မွ သဲေခ်ာင္း၊ ၾကက္ကိုင္းလိုေနရာမ်ားတြင္ ဘဂၤလီ လူဦးေရ ပိုမိုတိုးပြားလာပါက စစ္ေတြၿမိဳ႕အေရွ႕ပိုင္းမွာ ရခိုင္ၿမိဳ႕ျဖစ္ၿပီး စစ္ေတြၿမိဳ႕အေနာက္ပိုင္းမွာ ဘဂၤ လီၿမိဳ႕ျဖစ္သြားမည္ကို အထူးသတိျပဳရန္ လိုအပ္လွပါသည္။
ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ ရခိုင္ႏွင့္ဘဂၤလီတို႔အၾကား လူဦးေရအခ်ိဳးအစား အဆမ တန္ကြာဟေနသည့္အားေလ်ာ္စြာ ဘဂၤလီမ်ားက ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားအေပၚ အားတင္ရန္ ၀န္မေလးတတ္ သည္ကို အတိတ္အျဖစ္အပ်က္မ်ားက သက္ေသျပေနပါသည္။ ယခုအခါ အခ်ိန္မေရြးက်ေရာက္လာ ႏိုင္ေသာ ဘဂၤလီတို႔၏ရန္ေၾကာင့္ ထိုေဒသမ်ားေန ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားအဖို႔ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရ မလံုမၿခံဳ ျဖစ္ေနရပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ လက္ရွိအာဏာပိုင္မ်ားအေနျဖင့္ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ မ်ားတြင္ လူဦးေရအခ်ိဳးအစားကြာဟမႈ ေလ်ာ့နည္းသြားေအာင္ မျဖစ္မေနေဆာင္ရြက္ရန္ အေရႀကီး လွပါသည္။ ထိုၿမိဳ႕နယ္ႏွစ္ခုတြင္ ဘဂၤလီလူဦးေရ အနည္းဆံုး၃၀% ေလ်ာ့နည္းသြားေအာင္ ေရရွည္စီမံ ကိန္းမ်ားခ်မွတ္ကာ အျခားေနရာမ်ားသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းေပးသင့္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ ထိုေဒသမ်ားတြင္ ရခိုင္လူဦးေရ အနည္းဆံုး၃၅% တိုးပြားလာေအာင္ လူေနအိမ္ယာမ်ားတည္ေဆာက္ၿပီး ေနရာခ်ထား ေပးရန္ လိုအပ္ပါသည္။
ေမာင္ေအာင္ခိုင္
၁၁/၁၁/၁၂
ကိုးကားေသာစာအုပ္စာတမ္းမ်ား
၁။ ဦးစံသာေအာင္၏ 'အာနႏၵစျႏၵ - ရွစ္ရာစုရခိုင္ေ၀သာလီမင္း',
၂။ Suniti Bhushan Qanungo, M.A, Ph.D, 'A History of Chittagong', Vol 1, Chittagong, 1988
၃။ Dr. Anamul Haque & Abdul Karim, 'Bengali Literature in Arakan (in Bengali)'
၄။ Ratan Lal Chakrabarti, 'Bangladesh-Burma Relation (in Bengali)', Dhaka, July 1984
၅။ Muhammad Yunus, 'Arakan : A Depressing Scene and Rohingyas Hail the Decision of President Bush', The Guardian (Weekly Journal), Dhaka, Sept 1, 1991
၆။ H M Saifur Rahman, 'Aung San Suu Kyi, Mahatma Ghandhi and Emperor Nero', Bangladesh Pratidin (Bangali Daily), Dhaka, June 27, 2012
၇။ Abdul Hoque Chowdhury, 'Ancient Arakan (in Bengali): Rowanga, Hindu and Barua Buddhist Inhabitants', Dhaka, January 1994
၈။ Abdul Hoque Chowdhury, 'Social and Cultural Aspects of Chittagong (in Bengali)', Dhaka, May 1988

{ 1 comments... read them below or add one }

  1. Good ....
    ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...

    ReplyDelete

Welcome to My Blog

Popular Post

Blogger templates

TEst2

Powered by Blogger.

Blog Archive

Mengenai Saya

Pengikut

Arsip Blog

ၿမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

- Copyright © မင္းသားေခ် -Robotic Notes- Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -